| تعداد بازديد تا كنون: 17711 بار |
اعلال |
«ودع» يک فعل معتل است از نوع مثال: (فعل معتلي است که اولين حرف اصلي آن حرف علّه باشد. | مثال يا واوي است و يا «يايي» | فعل هاي مثال واوي داراي دو وزن بيشتر نيستند. يا «فَعَلَ» «يفْعِلُ» که اکثر آنها را همين وزن تشکيل مي دهد و يا «فَعَلَ» «يـَفـْعِلُ» که تعداد کمي از افعال مثال بر اين وزن هستند. | نکته: | در 14 صيغه ماضي هيچ اعلالي رخ نمي دهد و ماضي مثال مثل فعل هاي صحيح صرف مي شود. | در مثال واوي، حرف واو حذف شود يعني اعلال حذف رخ مي دهد علت اين اعلال اين است که تلفظ واو در وسط کلمه تمثيل است اين اعلال در همه صيغه ها رخ مي دهد مانند: |  | در امر حاضر مثال واوي نيز حرف واو مي شود، زيرا امر را از مضارع مي سازند. مانند: |  | نکته: | اگر مثال واوي را به باب هاي ثلاثي مزيد ببريم تنها در 3 باب دچار تغيير مي شود و در ساير باب ها در آن تغيير رخ نمي دهد که در زير توضيح مي دهيم: | | الف) در باب هاي افعال و استفعال: | اعلال به قلب دارد يعني حرف واو قلب به ياء مي شود (به علت کسره قبل از واو) و در ماضي و مضارع و امر تغييري ندارند. مانند: |  | در باب افتعال:اگر مثال واوي به باب افتعال برده شود، حرف واو اول بدل به (ت) مي شود و سپس دو (ت) در هم ادغام مي گردند (قاعده ابدال و ادغام) مانند: |  | نکته:
| در باب هاي مفاعله، تفاعل، تفعيل، انفعال، تفعّل
| اگر مثال واوي به اين باب ها برده مي شود هيچ اعلالي پيدا نمي کند و مانند فعل صحيح صرف مي شود.
|
|
براي استفاده از ساير امكانات پارسي تست،
عضو
پارسي تست شويد.