آئینه محدب

آينه‌ي محدب:

در آينه‌هاي محدب قسمت خارجي سطح يک کره بازتاب دهنده‌ي نور است. پرتوهاي بازتابيده شده توسط يک آينه‌ي محدب واگراتر از پرتوهاي تابيده شده است.

تابش نور همگرا به يک آينه‌ي محدب:

1. اگر امتداد پرتوهاي تابش در فاصله‌ي کانوني پشت آينه جمع شوند بازتابش همگرا است.
2. اگر امتداد پرتوهاي تابش روي کانون پشت آينه جمع شوند بازتابش موازي است.
3. اگر امتداد پرتوهاي تابش دورتر از کانون پشت آينه جمع شوند بازتابش واگرا است.

نحوه‌ي بازتابش پرتوهاي تابشي از سطح يک آينه‌ي محدب:

تابش نور موازي محور اصلي که امتداد بازتابش آن از کانون مي‌گذرد.

تابش نور که امتداد آن از مرکز آينه مي‌گذرد روي خودش باز‌مي‌گردد.

تابش نور به رأس آينه با همان زاويه بازتاب مي‌شود.

فرمول کلي آينه‌ي محدب:

فرمول کلي آينه‌ي محدب به صورت زير است که در آن p فاصله‌ي جسم تا آينه، q فاصله‌ي تصوير تا آينه و f فاصله‌ي کانوني است (لازم به ذکر است که در آينه‌ي محدب تصوير همواره مجازي است و کانون آينه نيز به علت آنکه در پشت آينه قرار دارد مجازي است پس در فرمول کلي هم q و هم f منفي خواهند بود):

فرمول کلي:

فرمول نيوتن: اگر فاصله‌ي جسم تا کانون را a و فاصله‌ي تصوير تا کانون را بناميم داريم:

بزرگنمايي: نسبت طول تصوير به طول جسم (AB) را بزرگنمايي آينه مي‌نامند که برابر است با نسبت :

نکته:

فرمول ساده‌تري براي بزرگنمايي که در حل بعضي از مسائل مفيد است:

مشخصات تصوير در آينه‌ي محدب: