تمییز

تمييز:

اسم منصوب، نکره جامدی که ابهام را از جمله می زداید و برای روشن ساختن مقدار یا نسبت به کار می رود تمييز نام دارد.

اسمهایی که بعد از اسامی وزن ، پیمانه ، مساحت و عدد می آید تمييز مقدار هستند.

، عندی مترٌ قماشاً ، تمييز وزن ، پیمانه و مساحت می تواند مجرور به مِنْ و یا مرفوع نیز گردد. شربتُ کوباً مِن شای ِ , عندی مترٌ قماشٌ .

تمييز اعداد گاهی منصوب و گاهی مجرور است:

الف) تمييز اعداد 1و 2 مانند صفت است برای آنها یعنی با آنها مطابقت می کند، عندی کتابٌ واحدٌ عندی وردةٌ واحدةٌ .

ب) تمييز اعداد سه تا ده جمع و مجرور است، خمسَ مقالاتٍ این اعداد با مذکر به صورت مؤنث و با مؤنث به صورت مذکر می آیند. خمسةَ کتبٍ .

ج) تمييز اعداد مرکب " یازده تا نوزده " و اعداد معطوف « أحدَ عشَر (یازده) » تا « تسعة عَشَرَ « نوزده » » و عقود « عشرین « بیست » تا «تسعین«نود» » مفرد و منصوب است.

د) معدود الف و مئه صد و هزار مفرد و مجرور است . مائة رجلٍ ، الفَ لیلٍ

تمييز نسبت که در واقع ابهام را از جمله می زداید ممکن در واقع فاعل یا مفعول ، مبتدا بوده باشد.

تمييز"کم"

1) کم استفهامی : تمييز کم استفهامی مفرد و منصوب است:

2) کم خبری : تمييز کم خبری مفرد و مجرور است. همچنین می تواند مجرور به "مِن" نیز باشد. . کم مِن تلمیذٍ فی الصف

تمييز کأین:

تمييز کأین مفرد و مجرور به مِنْ است و واجب است که بعد از کأین و تمييز آن فعل واقع می شود: