شکل فعل دوم و کاربرد مصدر با to

شکل فعل دوم:

هرگاه در يک جمله دو فعل وجود داشته باشد، فعل اول تابع زمان جمله بوده و با توجه به زمان جمله صرف مي‌شود، اما فعل دوم که بعد از فعل اول قرار مي‌گيرد از زمان جمله تبعيت نمي‌کند بلکه تابع فعل اول است و مي‌تواند به يکي از اين سه شکل به کار رود.

1- مصدربا to

2- مصدر بدون to

3- مصدر ing دار

کاربرد مصدر با to :

1- بعد از افعال زير فعل دوم بصورت مصدر با to استفاده مي‌شود.

2- بعد از افعال زير ابتدا مفعول و سپس مصدر با to به کار مي‌رود.

نکته 1: همانطور که مي‌بينيد افعال (want – like – promise) در هر دو گروه مشترک هستند.

نکته 2: اگر قرار باشد بعد از اين افعال، فعل دوم (مصدربا to) بصورت منفي بيايد مي‌بايست ازnot قبل از مصدر با to استفاده کرد. مثال :

.We asked them to come to the party (مثبت)

.He told me not to leave the room(منفي)

3- در ساختار زير نيز از مصدر با to استفاده مي‌شود.

کاربرد مصدر ing دار:

1- بعد از افعال زير فعل دوم بصورت مصدرing دار به کار مي‌رود.

نکته : 1- بعد از افعال (likeو begin) فعل دوم بصورت مصدر ing– دار يا مصدر با to بکار مي‌رود.

2- بعد از حروف اضافه (of – in – at – by – on – for – before – with – about) فعل به صورت مصدر ing دار بکار مي‌رود.

کاربرد مصدر بدون to :

1- بعد از افعال کمکي حالت شامل:

Can , could / shall , should / will , would / may, might / must

مثال:

.I must study tonight

2- بعد از افعال زير ابتدا مفعول و سپس از مصدر بدون to استفاده مي‌شود:

(اجازه دادن) let / (وادارکردن) make / (کمک کردن) help

مثال:

.She made us clean the windows

نکته : بعد از help مي‌توان هم از مصدر بدون to و هم از مصدر با to استفاده کرد.

مثال:

.He helps me (to) do my homework