انواع ضمیر

انواع ضمير

1- ضماير منفصل مرفوع

2- ضماير منفصل منصوب

3- ضماير متصل مرفوع

4- ضماير متصل منصوب و مجرور

ضماير متصل مرفوع:

به ضمايري گفته مي شود که جدا و منفصل از کلمات ديگر و به صورت مستقل به کار برده مي شوند، اين ضماير جانشين فاعل و مبتدا شده و محلاً مرفوع هستند و به همين دليل به آنها ضماير منفصل مرفوع مي گويند.

ضماير متصل مرفوع عبارتند از:

ضماير منفصل منصوب:

اين ضماير جانشين مفعول به قرار مي گيرند و چون مفعول در عربي منصوب هستند ولي چون مبني هستند محلاً منصوب مي باشند و عبارتند از:

ضماير متصل:

به ضمايري مي گويند که به فعل يا اسم يا حرف متصل مي شوند، مثل: ضربتُ، «تُ» به معني مَن ضمير متصل مرفوع به فعل است، وَطَني به معني من که «ي» ضمير متصل به اسم است، علينا به معني «بر ما» که ضمير «نا» متصل به حرف است.

الف ضماير متصل به فعل با ضماير مرفوع (ضماير بارز)

نکته: صيغه هايي از فعل مضارع و ماضي که ضمير بارز ندارند، داراي ضمير مستتر هستند. دو صيغه ي 1و4 فعل مضارع جوازاً ضمير مستتر دارند و صيغه هاي 7و13و14 وجوباً ضمير دارند.

ضماير متصل به هر سه قسم کلمه:

هُ ، ها ، هُما ، هُمْ ، هُنَّ ، کَ ، کِ ، کما ، کُمْ ، کنَّ ، ي ، نا

ضَرَبَهُ، کتابُها، مِنْکَ

نکته: اين ضماير اگر به فعل متصل شوند مفعول به و محلاً منصوب خواهند بود:

اگر به اسم متصل شوند مضاف اليه و محلاً مجرور خواهند بود: