| تعداد بازديد تا كنون: 13411 بار |
حروف مشبهه بالفعل |
«حروف مشبهة بالفعل»
| حروف مشبهة بالفعل مبتدا را منصوب و خبر را مرفوع ميکنند. به مبتدا، اسم و به خبر، خبر اين حروف گفته ميشود.
| «انواع حروف مشبهة بالفعل»
| إنَّ ، أنَّ ، کأنَّ ، لَيْتَ ، لکنَّ ، لَعَلَّ .
| | اين دو حرف براي ربط در جمله به کار ميروند و معادل حرف ربط «که» در زبان فارسياند. «إنَّ» در گذشته براي تأکيد نيز به کار ميرفته است که امروزه فاقد اين کارکرد است از اين رو در متنهاي امروزين إنَّ را در آغاز کلام ترجمه نميکنيم. مثال: | علمتُ أنَّ النصرَ قريبٌ (دانستم که پيروزي نزديک است).
| قلتُ إنَّ الکتابَ نافعٌ (گفتم که کتاب سودمند است).
| إنَّ سعيداً مشاعرٌ (سعيد شاعر است).
| | «کأنَّ» براي تشبيه به کار ميرود و معناي آن «گويي که، مثل اينکه، انگار که» ميباشد.
| مثال: کأنَّ الممرِّضَةَ اُختُ المريض (گويي که پرستار خواهر بيمار است).
| | «ليتَ» به عنوان قيد براي بيان آرزو و تمنّي (= اي کاش) و «لعلَّ» به عنوان قيد ظنّ و پندار (= شايد) به کار ميروند، مثال: | ليتَ البيتَ واسعٌ (اي کاش خانه بزرگ بود).
| لَعَلَّ الفرجَ قريبٌ (شايد گشايش نزديک باشد).
| در عربي به «ليت»، «حروف تمنّي» و به «لعلَّ» « حرف رجاء» گفته ميشود.
| | به «لکنَّ» حرف استدارک ميگويند منظور از استدراک، رفع توهم است. مثلاً در جمله «الکتاب صغيرٌ ولکنّه مفيدٌ» اگر گوينده تنها به جمله « الکتاب صغيرٌ» اکتفا کند، ممکن است اين توهم را براي شنونده پديد آورد که کتاب به جهت حجم اندکش سودمند، نيست، از اين رو با اضافه کردن جمله «لکنّه مفيدٌ» درصدد از بين بردن اين توهم است. |
|
براي استفاده از ساير امكانات پارسي تست،
عضو
پارسي تست شويد.