امروزه در همه جوامع مدرسه در حکم مهم ترين نهاد تعليم و تربيت جايگاه  ويژه اي دارد و در کنار خانواده وظيفه تعليم و تربيت دانش آموزان را به دوش مي کشد و انسان امروز به شدت به تربيت رسمي و مدرسه نياز دارد. زيرا مدرسه محل تجربه و راهنماي زندگي انسان است و بخش مهمي از زندگي دانش آموران مدرسه است زندگي و تربيت براي انسان دو مفهوم لازم و ملزومند.انسان تا وقتي زنده است به تربيت نياز دارد و او را تربيت مي کنند تا بتواند زندگي کند.تحصيل علم و کسب دانش، چگونه زيستن و تجربه اندوختن از اهداف والاي آموزش و پرورش مي باشد. اما مدارس امروز به دليل مختلف خواسته ها و نيازهاي اغلب نوجوانان را برآورده نمي کنند و نمي توانند در آنان ايجاد انگيزه نمايند.به عبارتي ديگر تک بعدي شده اند و فقط به جنبه هاي آموزشي به طور مطلق اهميت مي دهند و نيازهاي عاطفي و احساسي و روحي و رواني آنان را در مراتب پايين تر قرار مي دهند.براي ايجاد فرآيند يادگيري در محيط هاي آموزشي، ابتدا بايد بستري مناسب فراهم باشد يعني اينکه دانش آموز ابتدا به مدرسه و مسئولين علاقمند باشد و با روحيه اي شاد و با نشاط وارد اين محيط بشود و در فضاي آموزشي موجود احساس آرامش و امنيت و شادابي داشته باشد. يادگيري در محيطي توام با تهديد و ترس و ارعاب به سهولت انجام نمي گيرد.در چنين محيط هايي به جاي برقرار فرآيند يادگيري متفکرانه هيجانات منفي و واکنش هاي نامطلوب شکل مي گيرد.شادي و نشاط يکي از نيازهاي روحي و رواني انسان است که در بسياري از جنبه هاي حياتي نقش موثري ايفا مي کند و از نگاه صاحب نظران پيش نياز اساسي و بستر لازم براي يک نظام تعليم و تربيت پويا است. به عبارت ديگر نشاط به زندگي انسان معنا و مفهوم خاص مي بخشد و حتي عواطف منفي اي مانند: ناکامي، ترس، نگراني و نااميدي را کاهش مي دهد.يکي از عوامل موثر و مهم براي ايجاد نشاط و شاد بودن لبخند است چهره هاي متبسم و خوش رويي افراد عامل موثري است که به فضاي آموزشي نشاط بيشتري مي بخشد و با آفرينش لبخند مي توان به محيط شادابي داد.شايد براي معدودي از دانش آموزان «مدرسه» تنها مکاني است که در آن جا غم ها و مشکلاتشان را فراموش مي کنند و تصور مي نمايند که ساعاتي که در مدرسه سپري مي کنند از غصه هايشان کاسته مي شود و اين تغيير روحيه عامل موثري در شادابي آنان مي باشد.همکاران محترم فرهنگي لطفا به اين احساس زيبا و خوشايند آنها توجه لازم را داشته باشيم و آنان را درک نماييم.استفاده از دو عنصر محبت و عاطفه، لبخند و شادي بزرگ ترين سرمايه موجود در مدارس مي تواند تاثيرات بسزايي داشته باشد و هم چنين اگر روابط حاکم بر دانش آموز لذت بخش و صميمي توام با محبت و احترام باشد و برنامه هاي آموزشي متعالي باشند اين محيط براي آنان بسيار دوست داشتني و لذت بخش مي باشد.پس مي توان چنين گفت: که يکي از مهم ترين کارکردهاي نظام آموزشي تربيت انسان هايي است که بتوانند با حضوري فعال پويا و با نشاط در نظام اجتماعي موثر و شاداب زندگي کنند و در عبور از فراز و فرودهاي زندگي و يافتن راه درست از خطا موفق باشند.به اميد اين که اين مهم در آينده اي نه چندان دور تحقق يابد.